W tym samym roku zdecydował |
|
W tym samym roku zdecydował się na grę na saksofonie tenorowym. Po podróży do Brazylii w 1962 roku, na dłużej osiadł w Europie, a konkretnie we Włoszech, gdzie związał się z tamtejszą czołówką jazzową. W 1965 roku przeniósł się do Paryża, gdzie przez parę lat współpracował z trębaczem Donem Cherry. Następnie osiadł w Nowym Jorku gdzie nagrywał wiele płyt, między innymf z Donem Cherry, Pharach Sandersem, Carla Bley, pianistą Dollarem Brandem i zespołem Jazz Composers Orchestra. Na przełomie lat 60-tych i 70-tych zaczął nagrywać pod własnym nazwiskiem jako leader zespołu. Oto tytuły jego najsłynniejszych i najciekawszych płyt: cykl - Chapter I, Chapter II, Chapter III, America Latina, Under Fire, Tro-pico. W 1972 roku skomponował muzykę dp słynnego filmu w reżyserii Bertolucciego Ostatnie tango w Paryżu. Zaryzykować można twierdzenie, że Gato Barbieri przyczynił się do ponownego zainteresowania muzyką południowo-amerykańską. Wychowany na tradycji folkloru argentyńskiego i brazylijskiego w nagraniach swych wykorzystuje przede wszystkim klimat i rytm argentyńskiego tanga, łącząc je z nowoczesnym jazzem.
Jako wykonawca jest pełen hiszpańskiego niemal temperamentu, na saksofonie gra niezwykłe żywiołowo, pełnym, jasnym dźwiękiem. Nie powiedział jeszcze swego ostatniego słowa i na pewno najbliższe -lata przyniosą dalszy rozwój jego indy widuałności. | | |